Meslek-i Celile-i Ahmediyye1
Cenâb-ı Peygamber Efendimizin sünneti-i seniyyesidir duâ,
Herkes için hâyr ve hâsenat dilemek düşer mü'mîn bir kul'a!
En büyük zulümdür; sanmayasın nefsini cümle nefisten âlâ,
Allah'ın rızâsını mûrad edenler ezelî takdire göstermeli rızâ.
Vukû bulandaki hâyrı ve hikmeti idrâk için edebilirsin niyâz,
Mukadderata teslîmiyettir edeb, âsî gelip de olma bînamaz.
Gıybet ve dedikodu dervişânın feyzini bitiren elîm marâz,
Has kulâ idrâkle hamd etmek düşer, değil zuhûrata itirâz!
En'âmın2 için bir merâdır bu, salıverirsen ederler iyş-ü işret,3
Kapılma dâr-ı fenâya4, beşeri insan kılan turûkta hicret et!
Bu yol geçer nefse ârif olmaktan, kâmil olunmaz enâniyetle,5
Vâris-i nebîde izhâr olur ancak Meslek-i Celile-i Ahmediyye!