Muhibbân-ı Nebî'yi dilhûn1 eder Kerbelâ;
Muhabbet-i Ehl-i Beyt kılar kalbi mücellâ.
Râfızî deseler de taşlasalar da ne gam!
Ondört mâsûm-pâk aşkı etmiş bizi istilâ!
Ganiyy-i Muhtefî
