İrâde-i Küllîye
Arz bir satranç tahtası misâli geniş ve nizâmî,
Değişik görevlerle her piyon, bu sâtıhta dizili!
Piyonların biribirleriyle münâsebetleri hâyli ilginçtir,
Ayrıca bunlara vehim tahrikli cüz-î irâde bahşedilir!
İrâde sâhibi olduğunu vehmetse de piyon, kalır her işinde
âciz.
Temkîn ve teennî noksan ise usanmaz nefs sürekli eder
tâciz!
İştirâk ettiği iyi hamlelerle refâh bulur piyon ve
sâadete erer!
Fiiliyâta ortaklık iddiâsını bu türlü sebepler inceden
inceye biler!
Kötü hamlelere iştirâk vehmi ise sabırsız piyonları incitir,
Hiç ihmâl etmez nefs; sürekli alır "tedbîr üzerine tedbîr"!
Âcele ile verilen iyi ya da kötü hükmü nazâr-ı itîbaridir,
Sabrı tâvsiye et; "El Hâyr-u fimâ vakâ1" bize sünnettir!
Hamlelerde sonuç bilinemez her an temkîn ve teennî gerekir.
Adâlet ve ihsân için uygulanması gereken Şerîât hükümleridir!
İdrâk edebilene ne büyük lütûftur Şerîat,
Şerîat'e teslimsen sana da verirler Beraât!
Mütehârrik'i görmeyen piyon hâşâ olur müşrîk2,
Zordur kabullenmesi ama budur işte Hafî3 Şirk!
Her kul bir esmâ tecellîsi tesîrindedir,
Esmâ; Hakîkat'le Sâlik arasına perdedir,
Mudill4 İsm-i Şerîf'i ile zuhûr eden engerek,
Emânet'in iâdesini unutturmaya olur gerek!
Sultân'ın nutkudur "her demde etmeli tevbe"
Mir'âc ile olunurmuş, yalnız Hakk'a bende5!
Hakk'tır Efendilerin nazârına Vahdet nûru aksettiren,
Yâ Vahîd, Sen'sin lûtfunla kuluna kesreti kabzettiren!
Soru kesretine6 Issım'ın cevabı; "vehim evlâdım, vehim!"
Affet bizleri Yâ Rabbî, Sen'sin Azîz, Gafûr ve Rahîm!
Sâlik ne vakit tasarrufu ile fiileri tevhîd edeceğini vehmeder,
İmdâda yetişir Cenâb-ı Hakk, tecellî eder ism-i şerîf "El Berr"
İdrâk bir kuş gibidir, tutamazsan uçar gider bâzen,
Bir Mürebbîdir ancak tüm sıfatlara kemâliyle mâhzen!
Nefeslerin zuhûru bile nefsi okşar ve gıdıklar,
Bu sûretle tecellî eder İsm-i Şerîf "Ed Darr!"
Türlü tezâtlarla karşılaşır âlemde ve enfûste her sâlik,
Aşk ve teslimiyetli sabırla, el-hâk sırlara olunur mâlik!
Bu tezâtın Cem'i ile hatmolunur inşaAllah Merâtîb-i Tevhîd,
Artık şâhid olunur, zikretlemekle kalınmaz Kelime-i Tevhîd!
Ey Resûl-i Ekrem, Sen'sin bil cümle Mürebbî'lerin Asl'ı,
Zamanı gelen vârisin geçer post'a başlar O'nun faslı!.
18.04.2005