Adâlet ve İhsân
Erzâk-ı1 mânevî'yi tezyîd eder âsâr-ı2 Hakk'a gösterilen hüsn-ü zân,
Halk'a hizmette edeb gerek, "İnnallahe ye'mûru bil adli vel'ihsân"3
Adâlet ve ihsân üzere muâmele kesreti fetheden tevhîd-i Muhammedî,
En yüce ahlâk izhâr olur Nebî'den, "Eddebeni Rabbî fe ahsene te'dîbî"4
Farklıdır istidâtlar, ihsânsız adâletin ile iyâlin5 olur mazlûm ve mahzûn,
Adâletsiz saçılırsa ihsân, halk arasında çıkacak türlü nifâktan da korun!
18.11.2007
- 1. Erzâk: Rızkın çoğulu
- 2. Âsar: Eserin çoğulu, izler, nişâneler, alâmetler
- 3. Resmi sıralamaya göre 16. Nahl sûresi 90. âyet: Bismillahirrahmânirrahîm, İnnallahe ye'mûru bil adli vel’ihsâni ve iytâi zilkurba ve yenhâ anil fahşâi velmünkeri velbağy* yeîzuküm lealleküm tezekkerûn; - Meâli: Muhakkak ki Allah adl’ı (adâlet), ihsân’ı ve yakınlara vermeyi emreder... Fahşâ’dan (Bir haramın mârifetmişçesine umûmun önünde ifâ edilmesi), münker’den (Dîn’in reddettiği ve imân bilincine yakışmayan şeyler) ve bağy (zulüm, saldırganlık, hakka tecâvüz)’den nehyeder... Tezekkür edesiniz diye size va’z ediyor.
- 4. Eddebeni Rabbî fe ahsene te’dîbî: Beni Rabbim edeplendirdi; hem en güzel şekilde edeplendirdi. Hadîs-i Şerîf
- 5. İyâl: Bir kişinin geçindirmek zorunda olduğu kimseler.